Falen en opstaan

Fouten maken, falen en weer opstaan is een groot thema in ondernemerschap.

Kan je er niet tegen om fouten te maken, doe je er alles aan om fouten te voorkomen? Dan wordt ondernemen moeilijk.

Ondernemen is experimenteren. Mijn onderneming is misschien wel een groot experiment.

Wat in 2016 is gestart met de gedachte: hoe kan ik geld verdienen met een idee, is nu het bedrijf dat met al veel ideeën geld heeft verdiend.

Maar minstens net zo veel ideeën zijn nooit gerealiseerd.Je kan geen fouten maken zeggen sommige. Je kan het maar proberen. Alleen dan leer je ervan.

Ik denk dat je mij zelden zal horen zeggen dat ik een fout heb gemaakt of heb gefaald.

Mijn blik is gefocust op het leren van lessen. Opstaan. En weer doorgaan.

Als je dat niet doet dan is een bedrijf niets voor je en kan je beter in loondienst gaan.

Gelukkig is groei een kernwaarde van mij en zonder lessen kan je niet leren. Dus over het algemeen heb ik weinig last van fouten die ik maak of momenten waarop ik faal.

Toch zijn er ook dit jaar momenten geweest die wel degelijk impact op mij hebben gehad waardoor mijn tempo vertraagt en ik niet zomaar ben kunnen opstaan.

Het jaar ben ik begonnen met een heel groot schuldgevoel. Ik was de samenwerking gestopt en daar voelde ik me zo schuldig over. Nu hebben we dit samen zeer uitgebreid besproken en was het voor ons allebei de beste keuze waar we helemaal achter stonden.

Maar het bracht zeer veel en verwarrende gevoelens met zich mee. Ik heb zeker het gevoel gehad dat ik heb gefaald. Ondanks dat ik de keuze keer op keer heb geanalyseerd en telkens tot dezelfde conclusie kwam: het is een goed besluit.

Ik had de anderhalf jaar dat we samenwerkten niet willen missen. Ik heb zo veel geleerd en me op zo’n hoog tempo kunnen ontwikkelen, dat had ik alleen nooit gekund.

Waar ik last van had was de impact van het beëindigen van de samenwerking. En die kan je niet voorkomen. Je voelt dat je de keuze moet maken maar daarna begint het pas.

De negatieve reacties van klanten, de argwaan die om ons heen ontstond. Leads en potentiële klanten die afstand nemen en afwachtend bekijken wat je gaat doen.

Maar ook de onzekerheid van mijn eigen toekomst: Ga ik snel genoeg nieuwe klanten krijgen voor het aanbod wat ik aanbied?

Ik was nog maar net verhuisd en daardoor in een financiële situatie gekomen waar weinig rek in zat.

Ik durfde er allemaal niet over te praten. Want ja het was mijn keuze dus vond ik dat ik niet mocht zeuren dat het me zo veel stress gaf.

Dus ik hield mijn mond. Ik hield het voor mezelf. En als ik wel eens iets erover zei dan voelde ik me schuldig of was bang te horen te krijgen wat ik ook over mezelf dacht. Dit gevoel heb ik maanden gehad.

De impact was veel groter dan ik had gedacht. Er hebben mensen afscheid genomen. Ook mensen die me dierbaar waren. Het was heel eenzaam die eerste maanden van 2019.

Maar ik wist dat ik erdoor heen zou komen. Ik voelde van binnen de drive om door te gaan. Want de keuze was in lijn met mijn ziel. En ik was ervan overtuigd dat ik erdoor heen moest, dat het onderdeel was van mijn pad.

Is het fout dat ik ben gaan samenwerken en heb ik gefaald op het moment dat ik ben gestopt? Nee dat niet. Het bevat heel veel belangrijke lessen en ik heb er heel veel zelfkennis door op gedaan.

Een andere belangrijke les leerde ik in september. In die maand zou de derde editie van de S.T.A.R.T. Ondernemersopleiding starten.

Ik had meer leads dan bij de eerste twee edities maar iedereen had een (andere) reden om niet in te schrijven. Ik had geen deelnemers. En dus 0% conversie.

Al het werk van de maanden ervoor en alle contacten waar ik in geïnvesteerd had maakten andere keuzes. Ik heb fouten gemaakt in de campagne en in het plan. Ik heb zaken over het hoofd gezien.

En er was veel in mijn onderstroom maar ook bij ondernemers wat speelden.

Voor mij was het vooral een bewustwording dat met groepen werken een kwetsbaar verdienmodel is wat mij meer stress bracht dan ik van te voren had ingeschat.

Niet het werken met de groepen zelf. Maar wel de lancering die voor een heel kwartaal voldoende omzet moest brengen.

Deze fout is dan ook een belangrijkste les geweest in 2019.

Dan zijn er nog workshops die geen inschrijvingen hadden. Events die ik heb georganiseerd waar geen interesse in was.

Praktische en technische zaken waar ik fouten in heb gemaakt.

En dan natuurlijke alle spel- en typfouten in mijn content en lesmateriaal. Het is een keuze van mij om te kiezen voor ‘niet perfect is ook goed’. Als het over spelfouten gaat – ik ben er zeker van dat ik dyslectisch ben – voel ik het nog niet als prioriteit om te investeren in een copywriter.

Maar ik weet wel dat er daarom klanten bij me wegblijven. Die vinden het niet kunnen dat ik zo veel fouten maak in mijn teksten.

Ik zie dat zo: als je perfectie nastreeft nog voor je meer dan genoeg omzet hebt dan zit je vooral jezelf in de weg.

Ik weet niet alles. Ik kan niet alles. Ik wil vooral vooruit. Niet perfect is voor mij ook goed.

Goed zal je het voor sommige nooit doen.

Zo zijn er nog steeds jonge weduwen die negatief reageren als ik in de media kom: ‘Daar heb je haar weer, haar verhaal kennen we nu wel’. Dat klopt. En toch vertel ik het opnieuw als ik vind dat het waardevol is voor zij die het nog niet gehoord hebben en waarvan ik weet dat het hen inspireert.

Zo zijn er ondernemers die negatieve verhalen over mij vertellen. Ik ben commercieel, vraag te veel geld voor mijn diensten, ik ben hard en onaardig. Dat klopt ook. Dat ben ik. En ik heb geen reden om niet meer mezelf te zijn.

Ik ben commercieel, ik doe namelijk geen vrijwilligerswerk met mijn bedrijf. Ik vraag de prijs die mijn diensten waard zijn en als je dat niet met me eens bent zijn er vast anderen die jou kunnen helpen. Maar weet: alles kent zijn prijs.

Ik zeg waar het op staat. Ik zal open zijn. Galshelder en bloedeerlijk. Dat is confronterend maar je kan er wel direct mee aan de slag. Ik hou er niet van om rond de pot te draaien. Dat kost te veel tijd en en dus ook te veel geld. In sommige ogen hard en onaardig. Voor andere een opluchting om recht door zee te kunnen gaan.

Ik ben het type ondernemer dat haar kop boven het maaiveld uitsteekt. En dan zal je opvallen en kritiek krijgen.

Ik ben ook het type ondernemer dat haar hart volgt en naar haar intuïtie luistert. Daarom maak ik keuzes die altijd in lijn zijn met wie ik ben. Maar niet iedereen heeft door wat er in mij afspeelt waardoor ik soms te snel ga voor anderen.

Ik kan niet anders dan mezelf zijn en dat wens ik jou ook toe.